Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Throwback memories


Τελικά πολλές φορές οι αναμνήσεις είναι πιο δυνατές από αυτό που τώρα ζούμε και νιώθεις σαν να περπατάς την Ακαδημίας, ανάποδα μεσάνυχτα Αυγουστιάτικης νύχτας.


Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Pleasure is the boss

Ντριιιν, ντριιιιν

- Πες το
- Τι κάνεις Μανώλο, όλα καλά; Πως πάει η άδεια;
- Μάλλον θα χαλάσει, αν την σακουλεύομαι καλά τη φάση.
- Μπορείς να πεταχτείς αύριο μέχρι τον "τάδε πελάτη" να κάνεις ένα configure σε ένα firewall και να δεις κάτι VLANs
- Αύριο δεν μπορώ, αφεντικό.
- Ε, δεν πειράζει μεθαύριο τότε, απλά πάρε τηλέφωνο να ενημερώσεις τι ώρα θα πας.

Και κάπως έτσι πέρασε άλλη μια μέρα αδείας, ρίχνοντας γαμωσταυρίδια.


Πως το έλεγε ο Αρχηγός; Ααα ναι..

"They are working us like dogs around here
because pleasure is the boss.
And i' m the happiest slave alive around here
because pleasure is the boss"

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Ό έρωτας δεν μπορεί να μείνει αδρανής


Χρειάζεται τη λίπανση, την τριβή, το νερό, την ανία, την μακρηγορία, τον αέρα, τα δάχτυλα, την επιρροή, την ασφυξία. Στη ζωή όλα είναι τυχαία, πόσο μάλλον να χάνεις ένα κομμάτι του εαυτού σου σε κάθε ανεκπλήρωτο έρωτα. Στους εκπληρωμένους χάνεις όλον τον εαυτό σου για την παρακαταθήκη του πράγματος. Μην μπλέκεις λοιπόν σ' αυτό το τυχαίο συναίσθημα, αν δεν θες να εκπλαγείς και να νιώσεις το μούδιασμα που προϊδεάζει την έκρηξη.

Δεν υπάρχουν σχέσεις που δεν σε στεναχωρούν ποτέ. Υπάρχουν, όμως, σχέσεις που στο σύνολο των αναμνήσεών τους σου προκαλούν ένα γλυκό χαμόγελο που θυμάσαι μόνο την ευτυχία τους.


Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Όλα κάνουν κύκλους... since 2012

Την στιγμή της ηδονής κανένας δεν μιλά. Μία μόνο σιωπή απλώνεται στον χώρο και τον γεμίζει φως. Μόνο τα σώματα ακουμπούν και τίποτε άλλο. Ανάσες που ζεσταίνουν τα σωθικά και φτάνουν μέχρι τα βάθη και σου δίνουν την πνοή. Βλέμματα αγγίζονται σε έναν χορό ρυθμικά μαγικό και γίνονται ένα. Ένα σώμα, μια φωνή, ένας θεός, ελευθερία, σιωπή.

Λέσβος, 27/7/2013 



Όταν τα σώματα "κουμπώνουν" γεννιέται η ένταση και η επανάληψη.
Η ανάγκη για επανάληψη, η ανάγκη για την αμφίδρομη ένταση, η ανάγκη για την επανάληψη της αμφίδρομης έντασης. Τα σώματα, τα μυαλά, οι ανάσες "κουμπώνουν". Αυτό είναι μια θεϊκή ένωση. Έτσι γεννιέται ο Θεός. Κάθε στιγμή. Από τον καθένα μας. Από την κάθε τέτοια ένωση. Θυμάσαι;

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Εγώ μιλώ και εσυ με ακούς, άρα εμείς υπάρχουμε


Να υπάρχεις, να νιώθεις, να σκέφτεσαι, να φαντάζεσαι, να δημιουργείς, να παίζεις, να γελάς, να κλαις, να πονάς, να φοβάσαι, να πέφτεις, να σηκώνεσαι, να προσπαθείς, να κερδίζεις, να χάνεις, να επικοινωνείς, να δίνεις, να δίνεις, να δίνεις... Τότε μόνο υπάρχεις. Τότε μόνο υφίσταται η υπόστασή σου.
Όταν δίνεις κομμάτια του εαυτού σου στους άλλους, από ένα βλέμμα μέχρι ό,τι πολυτιμότερο έχεις, τότε μόνο ζεις για πάντα. Ολόκληρη η υπόστασή σου περικλείεται μέσα σε αυτά που απλόχερα προσφέρεις και έτσι καταφέρνεις και μεταφέρεσαι στον χώρο και τον χρόνο. Από την στιγμή της δημιουργίας σου μέχρι και το τέλος, αυτή θα είναι η ουσία σου. Ο σκοπός σου. Να φιλτράρεις τις εικόνες, τις μυρωδιές, τους ήχους και τα συναισθήματα και να γεννάς φως, αντήχηση και αγάπη.


Υ.Γ. Άπλα ένα κείμενο, από μια κουβέντα που κοβόταν δύο μέρες επειδή χτυπούσαν τα τηλέφωνα και έπρεπε να τα πω, θα έσκαγα.

Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

Μου αρκεί που περιμένω


- Και τι σ' αρέσει τόσο πολύ στα φιλιά;
- Η αίσθηση. Το μούδιασμα στην ραχοκοκκαλιά και που είναι τόσο συνυφασμένο με την ελευθερία. Είναι ο αστερίσκος στα πρώτα μας χαμουρέματα και στις ονειρώξεις.


Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Κωλοκατάσταση

Κωλοδουλειά..... στη Μύκονοοοοοοος


Μη σας τύχει παιδιά, ζορίζομαι από τους κώλους που είδα και το αλκοόλ που ήπια χθες το βράδυ μέχρι το πρωί! Γύρισα πίσω 6 έκανα μπάνιο, έφτιαξα καφέ τελείωσα όλες τις εκκρεμότητες που είχα και τώρα είμαι στα κάτεργα!

Από εδώ θα ξεκινήσουμε την επανάσταση, θα τους πάρουμε τις βίλες των καριόληδων! 

Αγωνιστικούς χαιρετισμούς σύντροφοι! 

 

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Η μαγικές στιγμές των ταρατσών


Κάθε τέτοια εποχή ζηλεύω φριχτά όσους έχουν τεράστια μπαλκόνια και μαζεύονται με την παρέα τους. Ευτυχώς ο Φοίβος Δεληβοριάς κατάφερε φέτος, να κάνει το όνειρο του -αλλά και το δικό μας- πραγματικότητα να μαζέψει σε μια ταράτσα της Αθήνας με υπέροχη θέα, παρέες με φίλους αλλά και να βοηθήσει να δημιουργηθούν νέες φιλίες.

Έτσι λοιπόν πήγαμε κι εμείς, είδαμε μια καταπληκτική παράσταση, τραγουδήσαμε, γελάσαμε, ήπιαμε, καπνίσαμε, νοσταλγήσαμε την χαμένη αθωότητα που την παρατήσαμε πριν χρόνια και τέλος φύγαμε μ' ένα πλατύ χαμόγελο.

Φοίβος Δεληβοριάς, Σπύρος Γραμμένος, Στενός Κορσές και διάφοροι καλεσμένοι κάθε βδομάδα (Τετάρτη και Πέμπτη). Χθες ήταν καλεσμένοι Μπακιρτζής (έδωσε ρέστα), Ζουγανέλης και Θεοδωρόπουλος. Εννοείται κατουρηθήκαμε στο γέλιο.


Να πάτε να τους δείτε, οπωσδήποτε, αξίζει!


Υ.Γ.1 Όλη η ταράτσα μυρίζει, βασιλικό που σπάει τη μύτη.
Υ.Γ.2 Ατομάκι, ο Δεληβοριάς και είναι γνωστό πως τον έχω σε μεγάλη εκτίμηση.
Υ.Γ.3 Διότι οι άνθρωποι δεν συγχωρούν αυτούς που από έρωτα εκπέσανε...

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Άλφα


Όταν το βράδυ γίνεται πρωί και το φως της μέρας δυστοπική ομίχλη, σαν αυτή που δημιουργείται μετά από μία τεράστια καταστροφή και εσύ "μόνη" να ξυπνάς και να κοιμάσαι "μόνη", τότε ίσως να φταίει η ομίχλη που δεν μπορείς να δεις το απλωμένο χέρι.

Δεν πρέπει να σε τραβήξει από εκεί, μόνη πρέπει να σωθείς, κανένα χέρι δεν είναι η σωτηρία αλλά η αφορμή. Το βήμα είναι δικό σου, το χέρι απλά χρησιμοποίησε το για ισορροπία.


Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

ΑΠΟΤΥΧΙΑ

Βαρύς ο τίτλος που χρησιμοποιώ, αλλά βαριά και η χθεσινή ήττα. Να κάτσουμε να κάνουμε απολογισμό της χρονιάς; Δεν έχει νόημα...  Όταν μέσο όρο πόντων έχεις 80+ όλη τη χρονιά και φτάνεις στους τελικούς και βάζεις κάτω από 65, πως θα πάρεις πρωτάθλημα; Και ναι η κούραση της υπερπροσπάθειας έπαιξε ρόλο, αλλά χθες ήταν το ματς μιας ολόκληρης σεζόν και εμείς παίξαμε μπάσκετ μόνο στην 1η περίοδο, μετά απλά περιμέναμε να τελειώσει ο αγώνας.


Οι "Αφοί" λοιπόν μαζί με τον Σφαιρόπουλο ας κάνουν την αυτοκριτική τους, ας μας πουν πως θα συνεχίσει η ομάδα, γιατί κακά τα ψέματα, φέτος μπορεί να φτάσαμε ένα "τσαφ" από την αποθέωση αυτό όμως που παίζαμε δεν ήταν υγιές μπάσκετ.

Ο κόσμος του Ολυμπιακού θα είναι πάντα εκεί δίπλα, όπως ήταν και παλιά στα δύσκολα χρόνια.


Υ.Γ.1 Εσείς όλοι που "αηδιάσατε"/νευριάσατε/βρίζατε για ό,τι έγινε χθες στο ΣΕΦ, είστε οι αυτοί που φεύγατε 3,5 λεπτά πριν τελειώσει το παιχνίδι και ένω ακόμα δεν είχε γίνει τίποτα και όλα κυλούσαν ομάλα. Είστε οι ίδοι που γλείφετε και λέτε "ένα εισιτηριάκιιιιι ρε παιδιάααα". Είστε αυτοί που όταν γίνεται το μπράφ μας βάζετε μπροστά μπας και γλυτώσετε καμιά φάπα.

Υ.Γ.2 ΠΟΥΣΤΗ ΚΑΙ ΠΡΕΖΑΚΙΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΕ... ώραια πουλάς την ψευτομαγκιά σου στους δημοσιογράφους. αλλά στα μέσα της 3ης περιόδου, έτρεχες σαν ΛΑΓΟΣ να μπεις στ' αποδυτήρια!

Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Ξέσπασμα

Το σχόλιο για μια ακόμη κακή εμφάνιση του Ολυμπιακού που το -10 το γυρίζει ακόμα και όταν οι "γκρί" δεν σου δίνουν τα περιθώρια, το έκανε ο καλύτερος παίκτης για μένα του Ολυμπιακού, ο Παπανικολάου. "Για να γυρίσεις τέτοιο ματς πρέπει να έχει ΑΡΧΙΔΙΑ."


Και αυτή η ομάδα του Ολυμπιακού τα έχει για να νικάει όποιον βρει μπροστά της! Έχει τους παίκτες, την ψυχή και την νοοτροπία νικητή. Και έχει και έναν Μίλαν Τόμιτς στον πάγκο, να θυμίζει στους παίκτες που παίζουν και πως πρέπει να παίξουν. 

Πάμε για το διπλό μέσα στο ΟΑΚΑ, να γλεντήσουμε τους βάζελους, τους γκρι και τον "ΠΟΥΣΤΗ ΚΑΙ ΠΡΕΖΑΚΙΑ Γιαννακόπουλε" και να σηκώσουμε την κούπα μέσα στο μπουρδελάκι τους.

Υ.Γ. Μετά από αυτά, Χάκετ αλάνι για πάντα στο λιμάνι, έλα εκεί στα ορεινά του ΣΕΦ μαζί μου να κάνουμε εξέδρα.
 

Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

Αλητάμπουρες

Ναι ρε πούστη μου, επέστρεψε έστω και σόλο, ίσως ένας από τους καλύτερους και αγαπημένους μου rock 'n roll σταρ που έχουν βγει τα τελευταία 30 χρόνια. Αλητάμπουρας όσο δεν πάει γι' αυτό τον γουστάρουμε.


Ένας και μοναδικός Liam Gallagher...



Υ.Γ. Εννοείται ότι στη φώτο με το ύψωμα των δύο δαχτύλων ΔΕΝ ζητάει να του φέρουν ακόμα δυο μπύρες....

Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή


Το να μην περιμένεις τίποτα, είναι λυτρωτικό, βασανιστικό, ήρεμο και καταθλιπτικό. Σαν τη χειμερία νάρκη πριν από την Άνοιξη.

"Και αν Εκείνη δεν έρθει ποτέ;" Θα παραμείνεις σε μια κωματώδη κατάσταση μεταξύ ύπνου και ξύπνιου; Θα είναι σα να ζεις χωρίς να ζεις. Μα πάντα έρχεται Εκείνη. Πάντα. Φοράει διαφορετικά πρόσωπα. Διαφορετικούς μανδύες για να έρθει κοντά σου. Για να σου πιάσει το χέρι, για να σου δώσει το φιλί που θα σε ταρακουνήσει και θα σε βγάλει από την πορεία σου.

Το φιλί, αυτό που ρίχνει μαύρο γύρω. Που χάνεις τον εαυτό σου, τη γη, τον ουρανό, το πάτωμα. Με μια γρήγορη ματιά, αυτό μοιάζει σα να πέφτεις σε χειμερία νάρκη πάλι. Αν η ματιά όμως δεν είναι γρήγορη θα παρατηρήσει την μία και μόνο διαφορά, στην περίπτωση του μαύρου κατά τη διάρκεια του φιλιού, όταν ανοίγεις τα μάτια, τα χρώματα που βλέπεις, οι μυρωδιές και οι αισθήσεις να είναι όλα ζωντανά. Στα αλήθεια.

Οι αισθήσεις ζωντανεύουν. Σου τραγουδούν και σε χορεύουν, και εσύ, ανήμπορος να αντιδράσεις παρασύρεσαι σε έναν χορό μαγικό. Τον πιο όμορφο χορό που θα χορεύεις όσο υπάρχεις πάνω σε αυτή τη γη, όσο υπάρχεις, ζεις και γυρίζεις μαζί της.

Αυτό να ψάχνεις μόνο. Αυτό το φιλί που θα ρίξει μαύρο γύρω σου. Αυτό που σταματάει τον χρόνο και τον χώρο. Τα υπόλοιπα απλά δεν είναι για σένα και δεν τα χρειάζεσαι!


Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Θεοί και δαίμονες

Κακώς γράφονται τόσα για την αγάπη. Αν είναι εκεί, το νιώθεις. Αν όχι, το ξέρεις. Κι αυτά αρκούν. Αυτό μου δείχνει η σκέψη μου προς έναν "τσόγλανο". 


Να το πούμε λοιπόν, να το ακούσουμε, να το ζήσουμε. Γιατί, από τα δύο πράγματα που αξίζει να ασχολείται κανείς, το ένα είναι αυτό.

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Για τα κασκόλ που 'χουν παλιώσει


Μόνο χαρά για όλους εμάς, που έχουμε συνδέσει την κάθε μέρα μας με τον Ολυμπιακό από τότε που πρωτοπατήσαμε το πόδι μας στην εξέδρα. Για όλους εμάς που βάλαμε τον Ολυμπιακό πάνω απ' όλους και απ΄ όλα στη ζωή μας. Για όλους εμάς που τσακωθήκαμε με φίλους, γκόμενες, οικογένεια για τον Ολυμπιακό. Για όλους εμάς που έχουμε παίξει ξύλο για τον Ολυμπιακό. Για όλους εμάς που έχουμε δακρύσει από τα δακρυγόνα που έριχναν οι μπάτσοι μέσα στο κλειστό του ΣΕΦ. Για όλους εμάς που μπήκαμε σαν κλέφτες στο σπίτι να μην μας πάρουν πρέφα ότι γυρίσαμε χτυπημένοι για τον Ολυμπιακό. Για όλους εμάς που έχουμε κάνει αμέτρητες εκδρομές για να δούμε την ερυθρόλευκη. Για όλους εμάς που μεγαλώσαμε και πάμε ακόμα στο γήπεδο με το παλιό κασκόλ του πατέρα μας που μας είχε κρεμάσει στο λαιμό την πρώτη φορά που μας πήγε στο γήπεδο. Για όλους εμάς που στις μεγάλες νίκες παίρναμε τηλέφωνο τον πατέρα μας μέσα από το γήπεδο για να μοιραστούμε τη χαρά μας. Για όλους εμάς που γινόμαστε "φαντάσματα" στα "ορεινά" σκοτεινά σημεία των κερκίδων...

Για τόσα και άλλα τόσα που ποτέ δεν θα καταλάβεις και δεν με νοιάζει να το κάνεις.



Για τ' ΟΝΟΜΑ σου, την ιστορία,
για όλα τα χρόνια, μου σε χιόνια και σε κρύα,
για την αγάπη μου τη μεγάλη
γι' αυτό που ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝΕ οι άλλοι.
Για τα θρανία μου τα γραμμένα,
για τα εισιτήρια που ΚΡΑΤΗΣΑ ΚΟΜΜΕΝΑ,
για τα κασκόλ, που έχουν ΠΑΛΙΩΣΕΙ
και για την τρέλα που ΠΟΤΕ δεν θα τελειώσει.
Για όλα αυτά, για το Λιμάνι
για όσα θα κάνεις και για όσα έχεις κάνει
Για όλα αυτά,και γι' άλλα τόσα, γι' αυτό
ρε ΘΡΥΛΕ, ΕΙΣΑΙ Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Αγόρια ρομπότ, κορίτσια φέρυ μποτ


ΜΕΤΡΟ, διαδρομή μπλε γραμμής, περίπου 10:30 μμ σε σχεδόν μισοάδειο βαγόνι. Είχα πιεί και κάτι ξίδια. Ανοίγει η πόρτα μπαίνει μια πανέμορφη πιτσιρίκα, μύριζε άνοιξη και "γάρο", με κοιτάει χαμογελάει, ανταποδίδω και κάθεται δίπλα μου.

"Τυχαία" (μπορεί και όχι, μου αρέσει να παρατηρώ τα πάντα) πέφτει το βλέμμα μου στο κινητό της -συγνώμη, αλλά ήταν και τεράστια η οθόνη- είχε ανοίξει επαφή με το όνομα "ΜΑΛΑΚΑΣ". Θα τον διαγράψει σκέφτομαι και μπράβο της που τελειώνει σωστά και αποφασιστικά τη βραδιά, έτσι πρέπει να γίνεται. Πληκτρολογεί μήνυμα για πολύ ώρα, σβήνει, γράφει, ξανασβήνει, ξαναγράφει, είνα μεγάλο κείμενο. Πατάει αποστολή. Σκυθρώπιασα...

Σηκώνομαι, ώρα να κατέβω.

- Λάθος έκανα ε;
- Μεγάλο, αλλά μη με ρωτάς εμένα. Στο τέλος δεν θα πέσεις μαζί μου στο κρεβάτι αλλά μόνη σου.

Χαμογελάει δειλά! Τόσο νέα κι όμως ήδη με τόσο "βάρος" επάνω της.

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Μέρα που είναι...ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ ΕΡΓΑΤΙΑ

Χρόνο με το χρόνο η ταξική σου συνείδηση εξαφανίζεται... όχι ότι είχες και ποτέ δηλαδή.


"Άντε ΓΑΜΗΣΟΥ εργατιά, αφού είναι επιλογή σου να ζεις μεσ' τα σκατά,
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς,
μα εσύ έμαθες να ΠΡΟΣΚΥΝΑΣ κι είσαι άξιος κλωτσιάς"

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Troll-άρουμε γιατί μπορούμε


Ρε μαλάκες, μη πάτε να με τρολάρετε γιατί στη μαλακία είμαι πρώτος, έχω PhD... γατάκια! Στέλνει μία/ένας mail χθες το βράδυ:

"Γειά σου Μανώλη και Χρόνια Πολλά.

Παρακολουθώ το blog σου πολύ καιρό τώρα, είναι υπέροχο, γράφεις πολύ όμορφα ειδικά στα κείμενα που μιλάς για τον έρωτα και την αγάπη. Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να αισθανόντουσαν και να σκεφτόντουσαν έτσι για τις σχέσεις, όπως εσύ.
Επειδή εγώ δεν έχω blog αν θες πες μου να σε κάνω add στο facebook να τα λέμε! Ααα και κάτι τελευταίο γιατί δεν έχω καταλάβει... είσαι ελεύθερος αυτή την περίοδο;"

Και απαντάω:

"Προφυλακιστέος άδικα από μια ύπουλη Kοντή! Γεια! :P"

Δεν την παλεύετε καθόλου έτσι; Δεν έχετε καταλάβει πόσο σοβαρός άνθρωπος είμαι; Όποια θέλει επικοινωνία μαζί μου πρέπει πρώτα να μου στείλει τα βυζιά της. Αν είναι δυνατόν να κάθομαι και να μιλάω με όποια να ΄ναι!


Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Μπουρδουκλωθήκαμε


Και κάπου εδώ θα ήθελα απλά να πω, ότι ο Έρωτας δεν χωράει μέσα σε μια απλή απογευματινή συνομιλία... Ευτυχώς!

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

Κρατούμαι γιατί έμενα σε κατάληψη όταν δεν είχα καμία άλλη επιλογή


Για άλλη μια φορά, αγωνιστικοί χώροι, χώροι πολιτισμού και αλληλεγγύης βρίσκονται αντιμέτωποι με την εξουσία. Γιατί πολύ απλά δεν μπορούν να αντιληφθούν τ' αυτονόητα.

Η Βίλα Ζωγράφου όπως και η Βίλα Αμαλίας στέγασαν κάποια από τα όνειρα μας για έναν καλύτερο κόσμο. Άπειρες ώρες συζητήσεων, αμέτρητες ώρες αλληλοβοήθειας, υπέροχες ώρες πολιτισμικών εκδηλώσεων, συναυλιών, προβολών και άλλων.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ...

...που είναι ενάντια σ' έναν κόσμο οργανωμένης σήψης.


Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

#Study_in_progress

Βροχή, καφές και διάβασμα... πολύ διάβασμα, ο τέλειος συνδυασμός ή μήπως όχι; Πως το κάνουμε αυτό μετά από τόσο καιρό αποχής από -σοβαρές- εξετάσεις;

Προσπαθώ να είμαι καλά! Με ρώτησε κάνεις; Όχι, αλλά εγώ το είπα.

Καλημέρα!

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Δεν θέλουμε θλιμμένους στη γιορτή μας ρε...

Τι θα γίνει με την πάρτη μου; Και φέτος τα ίδια;

Αν ρωτήσεις την ηλικία μου, "είμαι 16 χρονών και όλα είναι υπέροχα..." και αν λες ότι δεν είναι, ακολούθησε με και θ' αλλάξεις γνώμη.


Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Τι Άγιος Βαλεντίνος, τι Άγιος Ξεκωλιάρης

Δεν ξέρω ποιοί πρήζουν περισσότερο τ' αρχίδια μας. Αυτοί που εκθειάζουν τον Άγιο Βαλεντίνο ή αυτοί που τον κράζουν.

Αγαπάτε ρε τα κορίτσια και τ' αγόρια σας, σωστά είτε είναι του Αγίου Βαλεντίνου, είτε του Αγίου Ξεκωλιάρη ανήμερα.

Άντε καλημέρα!!

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Στη Βουλιαγμένη δεν μυρίζει πια αγιόκλημα και γιασεμί...

Σήμερα πέθανε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης,  ένας καταπληκτικός καλλιτέχνης. Δολοφόνος με αγγελικό πρόσωπο, με στίχους και τραγούδια που γδέρνουν.. και δεν μιλάω για τα χιουμοριστικά μόνο. Αλλά και τ' άλλα τα άγρια.

Ο Λουκιανός μπορεί να μην ήταν η πρώτη μας μουσική επιλογή, αλλά άρεσε και είχε πέραση σε όλους, μικρούς μεγάλους και αυτή ήταν η μαγκιά του.

 

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Εσωτερική άνοιξη

Και να που ένα σύντομο τηλεφώνημα,  με ένα απλό "πήρα απλά να σ' ακούσω και να σου πω ένα γεια" δύναται να περιγράψει τα "όλα" σου καλύτερα από χιλιάδες λέξεις!

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Εσύ πότε θα αντιδράσεις τελικά;


Τι πρέπει να γίνει για να σηκωθείς από τον καναπέ σου ρε; Ως πότε θα είσαι συνένοχος;

Σήμερα στο Πέραμα σε ξεφτίλισαν οι χρυσαυγίτες, οι δολοφόνοι και εσύ χειροκροτάς το κράτος που έπιασε τη Ρούπα. ΞΥΠΝΑ μαλάκα, αύριο θα πουλάνε τσαμπουκά στο παιδί σου και εσύ θα κάθεσαι να τους κοιτάς άπραγος γιατί τους ΦΟΒΑΣΑΙ.

Υ.Γ.1. Έχουμε πόλεμο.
Υ.Γ.2 Ξύλο μέχρι να ματώσουν τα κεφάλια των φασιστών
Υ.Γ.3 Σαν σήμερα πριν 4 χρόνια η Χρυσή Αυγή δολοφόνησε τον Λούκμαν... θυμάσαι ή περιμένεις τη σειρά σου;
Υ.Γ.4 Στο Πέραμα πάντα θα φυσάει κόντρα... ΚΑΡΙΟΛΗΔΕΣ


Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Δεν πάγωσε η τσιμινιέρα, το μυαλό σου πάγωσε... ΜΑΛΑΚΑ

Ωραία τα χιόνια μου είπε ένας χθες. Ωραία τα χιόνια, ναι, για τα παιδιά που δεν θα έχουν σχολείο, για αυτούς που δεν τους επηρεάζει η κρίση,  γι' αυτούς τους καλοβολεμένους που δεν θα πάνε στη δουλειά. Για τους άλλους όμως τα πράγματα δεν είναι καλά και δεν θα πω τα κλισέ για τους άστεγους ανθρώπους που βρίσκονται στο δρόμο, αλλά για αυτούς που εσύ ο ίδιος "εξουσιάζεις" με τη μαλακία που σε δέρνει.

Είναι δυνατόν ρε φίλε χθες το βράδυ να κάνεις παραγγελία φαγητού -delivery; Αλλά ξέχασα είσαι εσύ ο ίδιος που πας και ψωνίζεις Κυριακές, που φωνάζεις όταν κλείνει ο δρόμος από μια συγκέντρωση, που φωνάζεις πως δεν υπάρχει κράτος όταν κάνει απεργεία ένας κλάδος κλπ. Είσαι όμως και ο ίδιος που όταν πάθεις κάτι κραυγάζεις για βοήθεια! Αυτή είναι η κοινωνία του προσωπικού συμφέροντος.

Σε άλλα νέα τώρα επειδή έχει πολύ κρύο κορίτσια προτίθεμαι να μου τον δαγκώσετε! Άλλωστε η μόνη καλή άσπρη μέρα είναι αυτή που βρέχει σπέρμα! :P